Kitapta, yazarın cemaat üyelerine seslenerek, Allah'tan korkan, alnı secdeye değen, ümmet, millet ve ülke dertlerini vurgulayan bir dil kullandığı belirtilmektedir. Ayrıca, Zümer Suresi'nin 18. ayetine atıfta bulunarak, insanların tüm seslere kulak vermesi ve en güzeline uyması gerektiği vurgulanmaktadır.