Bilsin cihan ki ben bu cihânın nesindeyim : Bir ülkünün mehåbetinin zirvesindeyim. Dünya denen mezellete dalsın her isteyen; Ben ırkımın şeref taşan efsanesindeyim. Herkes bir özleyişle yaşar... Ben de öylece Altaylar'ın ve Tanrıdağ'ın çevresindeyim. Merdanelikle şöyle bakıp ayrılıklara Son menzilin hüzün dolu kâşânesindeyim. Artık vedâ zamanına pek fazla kalmadı; Yorgun ve kimsesiz ölümün bahçesindeyim...