"Düşüncelerimi biraz düzene sokmak için, Corneille'in Emilie' si gibi
Hem göze aldığım, hem ardından koştuğum
şeyi gözönünde bulundurarak, kendimi daha açık görebilmek için yazacağım.
Gençliğimde, gereksiz bir yinelemeden başka bir şey bulamazdım bu dizelerde; iyi anlaşılmayan çoğu şeyler gibi bunlar da gülünç gelirdi bana; kendilerine öğrettiğimde oğlumla kızımın da gülünç yinelemelerle dolu buldukları gibi. Yaşamda ardından koşulan şeye ancak bazı bazı en çok değer verdiğimiz şeyi yitirmeyi göze alarak erişebileceğimizi anlamak için biraz yaşamış olmak gerek kuşkusuz. Bugün ardından koştuğum şey kurtuluşum; yitirmeyi göze aldığım şeyse çevrenin, bir de çocuklarımın saygısı. Çevrenin saygısına pek değer vermediğime inanmaya çalışı yorum. Çocuklarımın saygısı benim için her şeyden ileri; bu satırları yazarken, her zamankinden de fazla seziyorum bunu. O kadar ki, bu satırları her şeyden önce onlar için yazıp yazmadığımı düşüneceğim geliyor. İlerde, bunları okuyacak ulurlarsa, hiç kuşkusuz sert bir biçimde ele alıp suçlamaları öğretilecek olan davranışımın bir doğrulamasını, hiç değilse bir açıklamasını bulsunlar istiyorum."