Gözlerimi İstiyorum bir güneydoğu gazimizin anılarıdır. Çok yalın bir dille anlatılmış, çok insanca, çok düşündürücü, duy-gulandırıcı bir hikaye.
Önemli yanı savaş değil. Ondan sonrası. Bir gazinin hayata tutunuşu.
Başımız ağrısa dünyaya küseriz.
Hüseyin Özlük cayır cayır yanıyor, bu yüzden nice ameliyat geçiriyor, bir eli sakat kalıyor, iki gözünü yitiriyor. Ama kimseye küsmüyor. "Gözlerim bu vatana feda olsun!" diyor.
Sonra da ellerini hayata uzatıyor, hayatın yakasına yapışı-yor, sızlanmadan yaşıyor.
Yazıyor.
Çalışıyor.
Geziyor.
Sakat eline rağmen, inadına bağlama çalmaya çalışıyor, başarıyor da.
Yiğit eşiyle evleniyor.
Inci bebeğin babası oluyor.
Bilgisayar kullanmayı öğreniyor.
Spor yapıyor.
Gaziler korosuna katılıyor.
Beste yapıyor.
İşte böyle.
Kısa bir destan. Siz de ellerinizi bu kitaba uzatın ve okuyun!